خوب خيلي برام جالب بود كه اين يكي هنوز كاركرد خود را از كف نداده كامنت را مي گويم كه هنوز به سرنوشت بد پيام كوتاه يا اي ميل گرفتار نشده
بهر حال براي همدمي و رفاقت هميشه و از اول تاريخ دو سو دو سر دو طرف لازم بوده و هست.
سوي ديگر بايد پاسخ مثبت دهد و سري بجنباند تا طرفي بر بندم. منتظر جنبش رفيقانه تو هستم. ضمنا از اينكه همچنان مرا به اقدم الرفقا قبول داري به خود مي بالم/ منتظر ياري سبزتان (بخوان سبزت) هستم

خوب خيلي برام جالب بود كه اين يكي هنوز كاركرد خود را از كف نداده كامنت را مي گويم كه هنوز به سرنوشت بد پيام كوتاه يا اي ميل گرفتار نشده
بهر حال براي همدمي و رفاقت هميشه و از اول تاريخ دو سو دو سر دو طرف لازم بوده و هست.
سوي ديگر بايد پاسخ مثبت دهد و سري بجنباند تا طرفي بر بندم. منتظر جنبش رفيقانه تو هستم. ضمنا از اينكه همچنان مرا به اقدم الرفقا قبول داري به خود مي بالم/ منتظر ياري سبزتان (بخوان سبزت) هستم

خدا به داد ملت برسه.

سلام محمد جان! ای برادر! علما می گویند اثبات شیء نفی ما عدا نمی کند! من هم اگر از آب گفتم و تشنگی، نه بدان معناست که این تنها درد دین است. بلکه می خواستم شمه ای از مظلومیت مولا را بر کشم، که این مظلومیت، عین درد دین است و گاهی در جگری سوخته از سم و دیگرگاه در سیلی نیلی ساز و گاه دیگر در غیبت رخ می نماید. لب لباب دینداری اعتقاد به امامت است که اگر این نباشد هیچ اعتقادنما و شبه اعتقادی اعتقاد نیست. اگر این حقیقت زیر پا رفت و مظلوم گشت، بی شک دین در محاق رفته است، آری تلقی من از معارف اصیل دین همین است و بس. امامت امامت امامت که اگر این بود نشانه ای است بر بودن نبوت و سپس توحید.

بنابراین من هم با تو موافقم در اینکه : دل سوختن به هر رنج گذرای بشری درد عاشورا نبود. کما اینکه رنجی غیر اختیاری چون بیماری یا حتی رنجی اختیاری چون روزه داری، مصیبت دین نیست. اما از این چه نتیجه ای را اراده می کنی؟!
نکته در این است که در عاشورا درد تشنگی «صرف» نبود. بلکه درد تشنگی با این قید بود که این تشنگی را بر کسی تحمیل کردند که آب از او آبرو می گرفت. این تشنگی تحمیلی مصداق ظلم بود. عاشورا درس مواجهه حق و باطل است و ترسیم شمه ای از مظلومیت امامت، نمودن مظلومیت حق است. یاری می کند که بدانیم چگونه و با چه رفتاری در جبهه مقابل حق، قرار می گیریم. پس اگر من یا هر کس دیگر ذکری از مصائب می کند، یعنی یادی از همین تشنگی و سر بریده و جسم کوفته و اسارت و ... همه از همین باب است. و این یاد مصائب از همین جهت، ارزشمند. تازه این همه ثواب که در «احادیث» برای این ذکر مصیبت هدفدار برشمرده اند، قابل انکار نیست. موفق باشی.