دموكراسي هدايت شده؟

دوست عزیزم حنیف در تحلیلی با عنوان "دمكراسي هدايت شده!!"، کنگره اخیر حزب مشارکت و خصوصاً انتخاب دبیرکل را مورد بررسی اجمالی قرارداده است. با کمی مطایبه باید بگویم که تحلیل او ، تحلیل هدايت شده ای است؛ به این معنی که حنیف با پیش فرض هایی به تحلیل نشسته است؛ پیش فرض هایی چندان صلب که حتی او را از کسب طلاع بازداشته است.
اما موضوع عبدالله رمضان زاده:
یک هفته قبل از کنگره، شورای شاخه جوانان حزب، جوانان صاحب رأی در کنگره را به جلسه ای در تهران برای تصمیم گیری درباره دستور جلسات کنگره، از جمله تغییرات پیشنهادی اساسنامه، قطعنامه پایانی، انتخابات شورای مرکزی و انتخاب دبیرکل و ... فرخواند. درباره شورای مرکزی تصمیم گرفتند که یک کاندیدا را معرفی کنند. درباره دبیرکلی، پس از بحث زیاد در باره افراد مختلف، گزينه ها يكي يكي حذف شدند و در آخر به دكتر محسن ميردامادي و دكتر عبدالله رمضان زاده رسيدند. پس از بحث زياد و ايراد ادله درباره ارجحيت هريك از جانب افراد مختلف، رأي گيري شد و بيشتر افراد به آقاي رمضان زاده رأي دادند. به نظر من، با وجود اينكه مدافع دبيركلي ميردامادي بودم، اين اقدام جوانان حزب در هماهنگ كردن نظرات اقدام خوب قابل ستايشي بود؛ البته اين اقدام خوب نه در زمان مناسبي انجام شد، نه مقدمات آن فراهم شد و نه به نحو مناسبي پيگيري شد. پس از تصميم بر انتخاب رمضان زاده به دبيركلي، جوانان حتي فرصت نيافتند تا موافقت خود خود او را براي تصدي اين مسؤوليت جلب كنند؛ اينگونه بود كه حتي اصرار اعضاي منتخب شوراي مركزي نيز كه به احترام نظر جوانان سعي در متقاعد كردن او داشتند نيز بي تنيجه ماند. در واقع جوانان تلاش داشتند كه رمضان زاده را به سمت دبيركلي بگمارند، بدون آنكه حتي موافقت خود او را جلب كرده باشند.
اما در باره "دمكراسي هدايت شده":
متأسفانه گهگاه اين شائبه در مورد كنگره هاي جبهه مشاركت وجود داشته است؛ به دليل اتفاق آرايي كه در تصويب مصوبات كنگره وجود دارد، برخي ناظران خارجي، اين اتفاق را ناشي از اتوريته مركزيت حزب قلمداد كرده اند. اما واقعيت امر چيز ديگري است و آن همفكري اعضا و انسجام نظري تشكيلات است. براي نمونه به همين انتخاب دبيركل بپردازيم. تعدادي از اعضاي جوان مشاركت، رمضان زاده را گزينه مناسب تري براي تصدي سمت دبيركلي مي دانستد،(الپر <اما موضوع دلايلش را ذكر كرده) در عين حال همانطور كه گفتم جوانان دو گزينه داشتند، كه با رأي گيري به رمضان زاده رسيدند، و اين امر تأييد مي كند كه جوانان مخالفتي با ميردامادي نداشتند. اما خود رمضان زاده نيز مثل غالب اعضاي شوراي مركزي منتخب، ميردامادي را مناسب ترين گزينه مي دانست و حاضر به پذيرش اين مسؤوليت نشد. در نهايت ميردامادي و نعيمي پور به كنگره معرفي شدند و ميردامادي با رأي قاطع اعضاي كنگره به دبير كلي مشاركت منصوب شد. لازم به ذكر است كه تمامي اعضاي كنگره مشاركت توسط اعضاي حزب انتخاب مي شوند و مركزيت حزب دخالتي در انتخاب اعضاي كنگره ندارد و اعضاي كنگره هم مي توانند به پيشنهاد شوراي مركزي براي دبيركلي رأي ندهند.
مجدداً تكرار مي كنم كه آنچه كه شبهه "دمكراسي هدايت شده" را پيش مي آورد، انسجام فكري و همنظري بالاي اعضاي مشاركت است؛ اما از آنجا كه چنين همسويي در ميان گروه ها و احزاب ايراني كم سابقه است، برخي دچار اين اشتباه مي شوند كه در مشاركت، اعمال نظري غالب باعث چنين اتفاق آرا مي شود؛ اما از آنجا كه تمامي اركان مشاركت به صورت انتخابي تشكيل مي شوند، اساساً چنين مسأله اي ممكن نمي گردد.
البته فراموش نكنيم كه دموكراسي به معني اجماع نيست، بلكه اين نشر اكثريت است كه غالب مي شود.